De macht over leven en dood

06/02/2015

Achille Gnapi is een politieke tegenstander uit de Ivoorkust die actief was tegen het huidige regime en zijn land heeft moeten ontvluchten, samen met zijn hele familie, aangezien hun leven in gevaar was. Sommige zijn in Ghana, onder subsidiaire bescherming, een andere is asielzoeker in China.

Achille kwam eind 2006 in België aan om asiel te vragen. Na zijn 4de aanvraag werd zijn erkenning als vluchteling geweigerd, en tekende hij beroep aan bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RVV). Dit beroep werd op 29 januari 2015 door de RVV onderzocht, ondanks het feit dat noch de advocaat, noch Gnapi tijdig op de hoogte werden gebracht van deze zitting.

Dezelfde dag nog ontving heeft  een ticket voor zijn uitzetting naar de Ivoorkust, terwijl het antwoord van de RVV er nog steeds niet was. De uitzetting was voorzien voor deze zaterdag 31 januari om 14u. Meneer Gnapi heeft deze tweede poging tot uitwijzing geweigerd.

De situatie van de politieke gevangenen, de zogenaamde “pro-Gbagbo” in de Ivoorkust, is uiterst moeilijk en was het onderwerp van talrijke verslagen van ngo’s zoals HRW, AMNESTY INTERNATIONAL en zelfs van de speciale VN-rapporteur van de mensenrechten. Alle rapporten hebben het over onmenselijke behandelingen en een justitie van “overwinnaars” die één enkel kamp viseren.

Indien Achille Gnapi terugkeer, dreigt hij ernstige en onomkeerbare schade op te lopen.

Uit een fragment van het verslag dat Amnesty in 2013 opstelde, getiteld “de wet van de overwinnaars” lezen we wat de politieke tegenstanders of iedereen die verdacht wordt de repressie aan te klagen, ondergaan:
“Deze personen werden soms tijdens lange periodes vastgehouden in gevangenissen die niet als zodanig worden erkend en waar velen slachtoffer werden van folteringen en slechte behandelingen. Sommige werden beschuldigd, vaak op basis van “bekentenissen” afgelegd onder dwang, van een lange lijst van gelijksoortige lasten, met name van schade aan de nationale defensie, aanslag of complot tegen de staat en van oprichting van gewapende benden. Anderen werden zonder beschuldiging vrijgelaten na verschillende weken van willekeurige vrijheidsberoving en soms na een losgeld aan hun bewakers betaald te hebben.
http://www.amnesty.org/fr/library/asset/AFR31/001/2013/fr/028f70d7-8f37-4a40-ad71-71c9e8369a41/afr310012013fr.pdf

Achille Gnapi zit nu al vier en een halve maand in het gesloten centrum van Brugge.
Wanneer hem gevraagd wordt wat er in het centrum gebeurt, dan antwoordt hij: “Hier geldt er geen recht, je hebt steeds ongelijk, omdat je een gevangene bent, een buitenlander. Dat vernietigt de psyche, de geest.”

Zijn omgeving en zijn kennissen weigeren dat Achille Gnapi wordt uitgewezen, en allen getuigen van het duidelijke gevaar dat hij loopt wanneer hij terugkeert naar de Ivoorkust.

De Dienst Vreemdelingenzaken en het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) hebben weer eens beslist over leven en dood van een persoon, door ervoor te zorgen dat hij volledig vernietigd wordt.

Kinderen die van hun moeder worden gescheiden, Congolezen hetzelfde lot ondergaan als Achille Gnapi, Larbaoui die zijn dubbele straf zag omgezet worden in een drie- en zelfs vierdubbele straf, mensen die hebben geprobeerd om een eind aan hun dagen te maken in de gesloten centra en zij die erin zijn geslaagd, zij die zijn gestorven net zoals de jonge Afghaan Aref toen ze moesten terugkeren… de DV en het CGVS zijn nog niet aan het einde van hun Latijn.

This entry was posted in Getuigenissen, News from the centres and tagged , . Bookmark the permalink.