Audio : Deportatie: “We volgen de procedure” (FR)

FR :

 Expulsion: Ils ont suivit la procédure!

Begin deze week werd je het land uitgezet. Voorheen was je opgesloten in het gesloten centrum van Brugge. Wat is er precies gebeurd? 

Inderdaad. Op de ochtend van de 15de kwamen ze me ophalen; ze hadden gezegd rond de middag, ze zeiden dat ik mijn assistent moest gaan zien. Die zei me dat ik mijn koffer moest maken en naar de luchthaven gaan.

Toen heb ik mijn vriendin Francesca gecontacteerd, en eens op de luchthaven nam ik ook contact op met mijn advocaat. Hij zei me dat hij nog geen antwoord had gekregen, want hij had een aanvraag ingediend waar geen antwoord is op gekomen. Hij zei dat hij iets zou doen maar…. ik kon niet weigeren, ik moest echt naar de luchthaven gaan.

Daar aangekomen, vroegen ze me of ik wilde vertrekken. Ik zei dat ik geen keuze had, dat ik een aanvraag had lopen zonder antwoord, en dat ik daarom geen keuze had, dat ik zou vertrekken.

Dan brachten ze me naar een vertrek waar ze mijn zak doorzochten. Het ergste was toen ze me vroegen mijn kleren uit te doen. Ik vroeg hun waarom en ze zeiden dat het om veiligheidsredenen was. Maar wat dachten ze dat ik, een klein meisje, zou doen met de mensen in het vliegtuig? Het was vreselijk, heel erg is dat zo’n behandeling, naakt voor al die mensen zodat ze je kunnen fouilleren. Ze hebben me zelfs handboeien omgedaan! Dat wilde ik niet: ik weigerde mijn vertrek niet, dus moet ik die dingen niet om mijn handen. Ze antwoordden dat het de procedure was, dat ze geen keuze hadden, dat ze het moesten doen. Twee politie-agenten brachten me naar het vliegtuig, en ik bleef geboeid tot in Burkina Faso. Het was zo vernederend, want ze moesten dat echt niet doen, het was zwaar, en gewelddadig. Op het vliegtuig vroeg ik ze om de boeien weg te doen, maar ze weigerden, opnieuw omdat het tegen de procedure zou zijn. Het is hun procedure om mensen zo te mishandelen. Zelfs als je niet weigert om te vertrekken, moet je zulke dingen ondergaan. Naakt zijn zonder reden was vernederend, er zijn mensen die zelfs genitaal gefouilleerd worden.

Hoe is het in je land?

Ik ben niet bij mijn familie, ik ging er natuurlijk niet terug heen. Ik ben bij een vriendin in een onthaalfamilie, een vriendin van me had gezegd dat indien ik terugkwam, ik bij haar kon blijven in afwachting. Ik ben de hele dag thuis, ik kom niet naar buiten.

Je was gedurende twee of drie dagen in hongerstaking in het gesloten centrum van Brugge. Denk je dat er een verband is? 

Eerlijk gezegd heb ik geen idee, maar het zou kunnen, want de mensen daar doen alsof, maar ze volgen je in al je bewegingen.

Werd je streng gecontroleerd in het centrum?

Jazeker, veel te streng! De minste beweging en ze stelden een verslag over je op, de hele tijd! Ik weet niet of ze die verslagen doorgaven of niet, ik heb er geen idee van.

Fichier à télécharger (FR) (clic droit – enregistrer sous)

————————————————————————————-

Eerste bewijs van deze vrouw (FR) :

Je voulais qu’on me protège

Alles wat ik zocht was een bescherming

Getuigenis van een vrouw die wegJe voulais qu’on me protège liep van een gedwongen huwelijk en die wordt vastgehouden in het gesloten centrum in Brugge

Je bent in het gesloten centrum van Brugge. Kun je uitleggen sinds wanneer je er geweest bent en hoe / waarom je  in België gekomen zijt?

Toen ik aankwam op het vliegveld, brachten ze me rechtstreeks naar de de Caricole, het is ook een detentiecentrum niet ver van de luchthaven.

Wat betreft het doel van mijn reis: ik liep weg uit een lastige situatie, een gedwongen huwelijk in mijn land. Ik wilde aan dit huwelijk ontsnappen en toevlucht zoeken ergens. Maar ik wist niet dat er  een plaats was waar men asiel kon aanvragen, ik was gewoon weggelopen van die situatie … Toen ik naar het vliegveld aankwam, werd ik gearresteerd omdat ik niet aan de voorwaarden van de reis voldeed: ik had geen hotelreservering enz en dus  stuurden ze naar de Caricole. Er werd mij medegedeeld dat men asiel kon vragen vanaf dat momnent .

Dus, heb je asiel aangevraagd op dat moment, toch?

Ja, ik deed dat. Ik was weggelopen van een bepaalde situatie en ik wist niet dat het mogelijk was om asiel aan te vragen, als ik het had geweten zou ik dat direct gedaan hebben.

Sinds wanneer zijt je daar?

Sinds twee maanden en een paar weken, ik kwam  op 11 februari aan.

Dus, was je weggelopen van een gedwongen huwelijk met een man die ouder is dan je neem ik aan?

Ja, de man is ouder dan ik en hij heeft zelfs twee vrouwen en grote kinderen. Hij is een oude vriend van de familie en hij is ook mijn baas want  hij wilde dat ik voor hem werkte.

Ik moest weg! Ik vroeg om wat hulp van een vriend. Ik had een paar keren geprobeerd,het was de enige manier … maar het heb slechte dingen moeten doen,omdat … Ik had geld nodig voor de reis, ik moest geld te stelen op mijn werk, om dit alles te kunnen organiseren …

En nu bent u in het detentiecentrum van Brugge?

Ja .Ik introduceerde  mijn eerste asielaanvraag, zij weigerden.Negatief.We zijn in  beroep geweest voor de rechter, ze weigerden opnieuw en ze vertelden me dat ik moest terugkeren.

Ik belde mijn vriendin in mijn land,zei ze dat ik beter niet terugkomt want het was zeer gevaarlijk daar, ze zochten me overal.

Eenmaal op de luchthaven bij mijn eerste uitzettingspoging zei ik dat ik niet kon terugkeren.

Een vriend vertelde me dat ik het recht had  om een ​​tweede asielaanvraag in te voeren. Ik wist het niet.Ik weigerde die eesrste uitzettingspoging en daarom werd ik overgeplaatst in Brugge.

Ze probeerden je twee keren uit te zetten?

Ja.Ze vertelden me zelfs dat de volgende keer ze mij zouden handboeien om me terug te sturen.Ik heb geprobeerd om mijn situatie uit te leggen,ik heb geprobeerd hem te doen verstaan dat alles wat ik wilde was te worden beschermd, dat ik er niet was om een ​​andere reden.

Omdat de algemene consulaat weigerde, zeiden ze dat op mijn leeftijd en gezien mijn niveau van studies ik niet kon gedwongen worden … maar ze vergeten dat in onze  tradities de leeftijd of uw studieniveau niet in opspraak komt: als uw gezin beslist,kunt je niets doen … dit is wat ze niet begrijpen, er is niets wat je kunt doen!

Dank u mevrouw.

Dank u, tot ziens.

Télécharger le témoignage (Clic droit – enregistrer sous) : Je voulais qu’on me protège

This entry was posted in Audio testimonies NL, Getuigenissen. Bookmark the permalink.