Gesloten centrum «Als je niet gek zijt bij de aankomst, wordt je wel gek eens dat je er zijt”. En ontsnappingspoging in de caricole

30/ O8 / 2016

Sinds enkele weken is de spanning in het centrum zeer hoog. Verschillende opgeslotenen zijn in hongerstaking gegaan,er waren verschillende keren kleine opstanden. De opgeslotenen hebben zeer weinig middelen om weerstand te bieden, elke kleine beweging wordt bestraft. Het personeel (bewakers, bestuurders, sociale assistenten) gebruiken voortdurend chantage, bedreigingen van allerlei soort, sommigen worden geisoleerd (cachot), getransfereerd naar een ander centrum ,anderen hebben recht op verrassingsdeportaties .

Een paar van hen bellen ons vanuit het 127 bis na de isolatie van een man die sinds 7 maanden opgesloten zit in het centrum.
Op zondag drong de man de keuken binnen die open was gebleven om iets te eten en te drinken buiten de toegestane uren.
Hij werd door de cipiers met geweld in een“cachot” gezet. Zijn medegevangenen protesteerden, maar tevergeefs.
Ze vertellen ons dat ze heel weinig te eten krijgen en dat het personeel hen als dieren behandelt .
«Het is een echte jungle hier”.
«Iedereen heeft er genoeg van.»
«We krijgen allemaal pillen om te kalmeren. Sommige zijn zombies geworden met die pillen. »
«Zij (het personeel) leiden aan een fobie tegen vreemdelingen, het is discriminatie.”
«Waarom krijgt het personeel koud water in flessen terwijl wij water uit de kraan moeten drinken als het weer zo warm is? »
«We zijn nog steeds mensen! »

Dertig van hen hebben een petitie ondertekend, en willen de direktie aanspreken.
Ze protesteren tegen hun gevangenschap, tegen hun leefomstandigheden, en ze vragen om de vrijlating van hun vriend.
«Volgens het reglement van het centrum , waarvan wij een kopie kregen,moest deze man een waarschuwing krijgen en moest hij niet in isolatie.”

In de tweede vleugel van het 127bis, op een avond rond 02:00, waren de gedetineerden bezorgd voor een man die ademhalingsproblemen had. Ze riepen de cypiers die de man wilden opsluiten in een isoleercel in afwachting van de arts de dag nadien. Allen weigerden dat hij zou worden opgesloten,omwille van zijn gezondheidstoestand.Op het einde, onder druk, aanvaarden de bewakers de deur van zijn cel ‘s nachts open te laten.

«Ze overtreden constant de wet”

«Het is haat»

In het gesloten centrum van Merksplas zijn er mensen opgesloten sinds 5, 7, 8, soms zelfs 11 maanden.

De mensen in deze centra met wie we contact hebben op dit moment zijn de zogenaamde ‘criminelen’ die onze staatssecretaris voor Migratie, Theo Francken, hoopt te deporteren. Ze bevinden zich in een nieuwe gevangenis voor onbepaalde tijd met het oog op uitzetting na hun straf te hebben ondergaan. Sommigen zitten in het geslotencentra al 5, 7, 8, soms zelfs 11 maanden. Ze zeggen dat ze in een nieuwe gevangenis zitten zonder enige vorm van proces en ze vinden het oneerlijk. Zij hebben hun straf gedaan,betaalden hun schulden, en bevinden zich weer in de gevangenis . Degenen die zo zijn vastgehouden sinds maanden in een gesloten centrum zijn afkomstig uit landen die weigeren hun onderdanen terug te nemen en geen laissez passé leveren, hetgeen nodig is voor een uitzetting.Ondanks de onmogelijkheid om ze te deporteren, worden ze in de gevangenis gehouden tijdens extreem lange periodes, zonder enige vorm van proces … ze zijn erg boos.
“Ze zijn op zoek naar problemen, en ze zullen ze krijgen” zeggen ze.

In de Caricole is een ontsnappingspoging helaas mislukt vanwege de tussenkomst van een andere gevangene!
Ze waren met enkelen de avond van de 29/08 die hun venster hadden gebroken. Maar ze hebben geen tijd gehad om weg te lopen want een celgenoot verwittigde een cypier. Twee mensen die in de kamer aanwezig waren, werden in de cachot gezet.
Een van hen is tenslotte volledig vrijgelaten uit het centrum, het verzoek van zijn advocaat tegen zijn uitzetting was succesvol!
De tweede persoon is overgebracht naar Merksplas na twee dagen cachot. Hij mag daar enkel contact
hebben met zijn medegevangenen in de loop van de dag, maar niet ‘snachts.
Muur per muur, steen per steen, venster per venster, laten we alle gevangenissen vernietigen!

This entry was posted in Getuigenissen, Nieuws van de gesloten centra, Strijdverhalen. Bookmark the permalink.

One Response to Gesloten centrum «Als je niet gek zijt bij de aankomst, wordt je wel gek eens dat je er zijt”. En ontsnappingspoging in de caricole

  1. Pingback: GeslotenCentre: Ik heb morele steun nodig. Ze willen mij breken. 2016/11/10 | Getting the Voice Out

Comments are closed.