Het Bureau van de Schaamte heeft nooit zijn naam zo goed gedragen.

22/09/2015

Zou je niet beschaamd worden Belg te zijn bij het zien van de praktijken van onze regering en zijn  administratie?
Hun antwoord op deze “vluchtelingencrisis”, geen menselijkheid, geen rechtvaardigheid; alleen een beleid dat even hypocriet is als verwerpelijk.
Het belangrijkste en enige doel -die de meest weerzinwekkende methoden lijkt te verrechtvaardigen- is de boodschap buiten onze grenzen te verspreiden: ‘Kom niet naar België, je zult hetzelfde beleven als je broeders en zusters.  Ga ergens anders! ‘.

Terreurcampagne, onzichtbaar in de media, 
Enkele tientallen Irakezen werden gearresteerd bij de DienstVreemdelingenzaken (DVZ) en direct achter de tralies van het 127bis  en het Caricole gezet. Isolatie, de hardheid van de gevangenis en de detentieomstandigheden worden sinds jaren aangeklaagd door veel verenigingen, waaronder ook het Comitee ter voorkoming van foltering.

Het Comissariaat Generaal voor Vluchtelingen en Staatslozen (CGVS) kondigde de bevriezing van de beslissingen met betrekking tot asielaanvragen van Irakezen aan “na de installatie van tal van asielzoekers, vooral Irakezen”, in het Parc Maximilien.
Op hetzelfde moment, lanceerden de minister Francken en zijn regering  een campagne rond het thema ‘Bagdad lijkt weer veilig te zijn, we moeten  in staat zijn om ze terug te sturen’
Andere mededelingen van de overheid over vermeende ‘vrijwillige terugkeer’ en deportaties van de Iraakse vluchtelingen onder de Dublinakkoorden hebben als doel de  vluchtelingen te terroriseren, hen te laten denken dat zij binnenkort ook naar hun land kunnen verzonden worden.
Wat zou meer afschrikkend zijn voor al diegenen die  hun asielaanvraag aan DVZ nog moeten indienen?

Verontwaardigd over hun willekeurige en onverklaarbare opsluiting, onder druk gezet en misleid door het democratisch beeld van onze regering, reageerden gedetineerde Irakezen. We kunnen dat begrijpen.
Een beweging van protest ontstond in de gesloten centra, en de Irakezen werden zeer snel vergezeld door andere gedetineerden, die opgesloten waren voor lange periodes (tot 8 maanden), soms met hun vrouw en/of kind (eren) in België. Een reeds broeiende woede flakkerde op, een hongerstaking werd begonnen, samen met ongehoorzaamheidsakties zoals de weigering om naar hun cellen terug te keren na de wandelingsuur.

http://www.gettingthevoiceout.org/update-127bis-21092015-2/

Ook hier heeft DVZ, geholpen door de direktie van het centrum, methoden  die slechts in een bananenrepubliek gebruikt worden.  
Gewoon walgelijk …

De administratie toonde  een  ‘begrip’ voor de “Irakese situatie”, en later, gezien de verspreiding van de beweging, stelden ze voor aan elke gemeenschap een woordvoerder te benoemen om een ” dialoog te vergemakkelijken “.

Deze woordvoerders konden zich uiten voor de demonstranten en camera’s .

Maar niet met goede bedoelingen werd dit beslist, het was een valstrik:
ALLE  woordvoerders van de Irakezen, Marokkanen, Tunesiërs, Algerijnen  werden vervolgens geplaatst in opsluitingscellen(cachots) en overgebracht naar andere opsluitingcellen, in andere gesloten centra.

Voor zover wij weten is dit minstens zo in de  centra van Brugge en Merksplas.

Hun telefoonmogelijkheden zijn beperkt tot 30 minuten per dag. Bezorgdheid van de directie? Nee. Angst voor de veroordeling van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens? Waarschijnlijk …

De administratie maakt gebruik van immorele methoden, waardig aan de methoden van totalitaire regimes.

De meeste media interpreteren alleen maar hun gepolijst communicaties,zonder onderzoekwerk.Nochtans is dat de basis van de journalistiek.
Zoek de zaak beter uit, de DVZ liegt en manipuleert (u)!

Het is tijd dat we dit doen stoppen, om die verfoeilijke praktijken en manipulaties stop te zetten.
Het is tijd dat we in opstand komen, ​​zoals de gedetineerden, die het durfden te doen in het centrum.
Als we niets doen, zullen we ook bloed aan onze handen hebben.

This entry was posted in Nieuws van de gesloten centra, Strijdverhalen. Bookmark the permalink.