Hulpkreet vanuit een gesloten centrum – Juli 2019–Neen aan de dubbele straf !

De Heer X. is aan het eind van zijn Latijn. In 2018 verbleef hij jaren in de gevangenis en verschillende maanden in diverse gesloten centra. Nu is hij opnieuw sinds 4 maanden opgesloten in het gesloten centrum … Vanmorgen sloegen de stoppen door…

“Ik kan het niet meer aan, ik verdraag het niet langer opgesloten te zijn … Iedereen heeft hier weet van: dit systeem is ontworpen om mensen finaal te breken.
Acht jaar bracht ik door in de gevangenis. Ik aanvaardde mijn straf, omwille van de stommiteiten die ik deed.
Maar na 4 maanden in een gesloten centrum vorig jaar, en meer dan 4 maanden dit jaar, gaan mijn kinderen zich afvragen waar hun vader is.
Waarom blijft men zo achter mij aan zitten? Waarom?
Ik heb mensen ontmoet met een zwaar strafblad en crimineel verleden. Ze hadden kinderen, kwamen vrij.
Ik heb géén bloed aan mijn handen.
Mijn land weigert al meer dan een jaar om een laissez-passer te geven….

Hier in het centrum wacht je, tot een eerste deur geopend wordt. Dan wordt die deur gesloten en wacht je opnieuw, voor een andere deur.Gewoon om te gaan eten…
We zitten hier altijd tussen twee deuren.
Het is hier een echte varkensstal. 40 mensen… De geur van zweetvoeten en erger… Al die vreselijke geuren!
Ik ben slaaf van de Belgische staat. Ik word verwijderd van mijn kinderen, die opgroeien zonder mij. Zij zullen met de haat opgroeien . Zij zullen bloed aan hun handen hebben!

Dit noemt men een “democratische samenleving”, maar waar is de democratie? Als ik hier blijf, is het omdat ik een gezin heb….
Ik zal zelf een einde maken aan mijn leven. Anderen zullen dit niet voor mij beslissen”.

NEEN aan de dubbele Straf! M heeft zijn straf uitgezeten. Hij nam zijn leven weer op en heeft nu twee kinderen… Waartoe dient deze tweede opsluiting, met uitzetting en het uiteenvallen van een gezin tot gevolg?

WEG met de gesloten centra!

This entry was posted in Getuigenissen, Nieuws van de gesloten centra, Strijdverhalen. Bookmark the permalink.