Audio : Ik werd gescheiden van mijn dochter ! (FR)

10/05/11 – Getuigenis via de telefoon vanuit een Iraanse vrouw van het detentiecentrum 127 bis.

Luister naar een lezing van de getuigenis (FR) :

[audio:http://gettingthevoiceout.org/wordpress/wp-content/uploads/2012/02/on-ma-sc3a9parc3a9-de-ma-fille.mp3|titles=on-ma-sc3a9parc3a9-de-ma-fille]

Kan je ons uitleggen hoe en wanneer men U heeft willen uitzetten, en hoe dit was voor U?

Twee maand geleden ben ik met mijn man en 16-jarige dochter aangekomen in Belgie. In Iran had ik problemen met de Iraanse overheid dus zijn we naar Belgiê gekomen en vroegen we asiel aan.

Na mijn eerste interview, ondanks de hulp van een advocaat en alle bewijzen die ik heb voorgelegd, werd onze aanvraag afgewezen. Toen heb ik bezwaar ingediend maar ze hebben mijn dossier zelfs niet herbekeken.

Enkele dagen later hebben ze me opgebeld met de boodschap dat ze me volgende zondag kwamen halen omdat ik Belgie moest verlaten en terugkeren naar Iran.

Toen heb ik om een vertaler gevraagd aangezien ik niet alles wat ze zeiden begreep. Ze zegden me dat er wel een vertaler op de luchthaven zou zijn. Ze zijn ons komen halen en brachten ons naar de luchthaven. Daar hebben ze ons van elkaar gescheiden. Mij hebben ze apart in een kamer gezet, gescheiden van mijn man en dochter!

Ik bleef erop aandringen dat ik niet naar Iran kan terugkeren, want eens terug daar zal het Iraanse regime me voor de rest van mijn leven achter de tralies zetten. Die dag hebben ze me niet uitgewezen maar hebben ze me gescheiden van mijn familie en me naar dit gesloten centrum gebracht.

Mijn man en dochter bleven huilen en hen smeken me niet mee te nemen. Niets hielp, nu ben ik hier sinds 10 dagen zonder enig nieuws van mijn dochter of mijn man. Mijn dochter heeft hartproblemen en een verhoogde cholesterol. Hier is het net een gevang. Voor welke misdaad hebben ze me hierheen gebracht? Ik heb niemand vermoord, niets gestolen. Het enige dat ik deed, is dat ik naar hier ben komen en een asielaanvraag heb ingediend. Als ik gevangen wou zitten, zou ik niet uit Iran weggevlucht zijn en zou ik daar in het gevang zitten! Zeg mij op welke pagina van de verklaring van de mensenrechten geschreven staat dat men een mens zo kan behandelen. Waar staat geschreven dat men een moeder voor 10 dagen van haar dochter kan scheiden? Ik ben hier nu al 10 dagen en men behandelt me heel slecht. Tijdens deze 10 dagen hebben ze me reeds 3 keer gezegd dat ze me zouden uitwijzen. Mijn animo is nu erg laag, ik ben ziek, heb geen nieuws van mijn familie. In Iran stond ik aan het hoofd van een crèche. Ik had best een goed leven, comfortabel. Ik ben Iran enkel moeten ontvluchten omwille van mijn problemen! Ik kan het nog steeds niet geloven. Waarom moet ik hier in een gevangenis zitten ?!

Hoe behandelt men U in het gesloten centrum?

Erg slecht, als een dier! Ik geef je een voorbeeld: mijn man heeft een advocaat voor me in dienst genomen, die vertelde me dat ik een tweede asielaanvraag van hieruit kan indienen. Dat heb ik gedaan en opnieuw ben ik geweigerd! De dag erop kwamen ze me vertellen dat ze me gingen uitzetten! Ze hebben me apart genomen en naar de tweede verdieping gebracht. Daar zat ik twee uur lang in een kamer met twee agenten. Uiteindelijk kwamen ze me zeggen dat ik moest vertrekken. Ze praatten Engels zodat ik er niets van begreep. Ik bleef maar deze ene zin herhalen “help mij” maar niemand luisterde naar me! Ze hebben me vastgebonden aan een radiator omdat ik me verdedigde. Ze hebben me zo hard op mijn hand geslaan dat ik nog altijd blauwe plekken op mijn vingers heb! Er waren 10 personen met handschoenen, ze hebben me van de grond geraapt alsof ik een schaap was! Kan je je dat inbeelden?! Ze hebben me in een combi gezet als in een kooi! Op de luchthaven heb ik elke agent bij de hand gepakt, maar niemand wou naar me luisteren! Ze behandelden me als vuil!

Wij zijn asielaanvragers. Als we ons land verlieten, is het niet omdat we geen huis hadden. We zijn geen analfabeten. Sinds ik hier ben, heb ik niets gemerkt van de mensenrechten waar hier in Europa zo vaak over gepraat wordt, noch minder van vrouwenrechten. Waarom behandelt men me als vuil? Waarom breken ze mijn persoonlijkheid? Wie is verantwoordelijk voor de aanvallen van mijn dochter? We zijn hier enkel gekomen om asiel aan te vragen. Als ik mijn dochter verlies, heb ik niets meer, ik zal niet langer een reden hebben om te blijven vechten! (weent) We zijn niet behandeld als mensen. Ik ken de wet en ik weet dat het tegen de wet is om een land zonder toestemming binnen te komen …maar op deze manier .. we hebben enkel asiel aangevraagd. Waarom hebben ze me mijn dochter afgenomen? Waarom hebben ze me van mijn gezin gescheiden? We kunnen niet terug naar Iran, waarom zitten we gevangen?

(weent)

This entry was posted in Audio testimonies NL, Getuigenissen. Bookmark the permalink.