Stilte, hier wordt gemarteld!

«Hier gaat het niet meer over het gesloten centrum voor illegalen. Het gaat om gevangenissen, martelingen en illegale opsluitingen. “

14/09/2016
Sinds meer dan een jaar, verklaart Theo Francken in de media’s dat hij ‘ongedocumenteerde criminelen’ uitzet.

In de centra, waar ze vaak worden bijeengebracht, is de repressie indrukwekkend voor deze gevangen die het onrecht uitschreeuwen. Ze begrijpen vaak niet wat er gebeurt, ze vinden dat ze genoeg betaalden voor hun overtredingen en dat ze willen blijven in het land waar ze reeds 10, 20, soms 30 jaar verblijven. Dat ze hier families, kinderen en vrienden hebben die ze niet willen verlaten. Ze tonen veel solidariteit met medegevangenen die ten onrechte als “criminelen” worden gelabbeld zonder reden, met anderen die hier kinderen hebben, met anderen wier arrestatie “illegaal” is.

Enkele voorbeelden:

Hamid (alias) was een kind toen hij aankwam in België met zijn ouders. Tussen zijn 18e en 20ste jaar, werd hij twee keer veroordeeld. Hij ging uit met vrienden en aan het einde van de avond waren ze helemaal dronken en stalen een tas en een portemonnee.
«Op dat moment dachten wij alleen over het geld dat we niet hebben en die anderen in overvloed hadden”
Eens uit de gevangenis beseft hij dat hij anders moest gaan leven, volgens de regels, en hij zoekt andere vrienden op. Hij leeft een normaal leven, hij werkt en stopt met drinken. Op een dag roepen ze hem op het politiebureau. Ze vragen hem een document te ondertekenen waarin staat dat hij klaar is om terug te keren naar zijn land. De politie snijd zijn identiteitskaart stuk en gooit het in de vuilbak. Een een paar maanden later wordt hij gearresteerd omdat hij geen papieren heeft en wordt naar het gesloten centrum gebracht. Hij is dan 23 jaar oud. Zijn misdaad: tijdelijk afgeweken van onze normen zonder al te veel na te denken.

Een man uit Somalië in België sinds 2010 bracht een maand in de gevangenis door. Vandaaruit brengen ze hem naar het gesloten centrum in Brugge met het oog op uitzetting naar Somalië. Hij brengt daar meer dan 8 maanden door en wordt tenslotte vrijgelaten. Het busje van het centrum zet hem af aan Brugge station (dank u!), maar 10 minuten later controleert de politie hem op het perron: zij nemen hem mee naar het politiebureau en hij wordt getransfereert naar de Caricole, nog steeds met het doel hem te deporteren naar Somalië. Zijn misdaad: hij kan niet worden uitgezet.

Een man werd beschuldigd van diefstal en gearresteerd. Hij bracht enkele dagen door in de gevangenis en werd vrijgelaten door een vrijgespraak van de rechter. Maar de politie wacht hem op aan de gevangenis, om hem naar een gesloten centrum te sturen, gezien zijn ‘strafblad’. Hij bracht daar weer 4 maanden door en werd overgebracht naar een ander centrum omwille van disciplinaire redenen: inderdaad, hij nooit aarzelt om opmerkingen te maken als hij getuige is van onrecht. Hij maakte 13 opmerkingen. Het lijkt erop dat 13 het nummer is waarbij je disciplinair uit straf overgeplaatst wordt naar een ander centrum! Hij kreeg dus al 2 tickets om gedeporteerd te worden, elke keer afgelast omdat zijn ‘land van herkomst’ geen laissez passé aflevert. Hij woont hier al 22 jaar en al zijn vrienden en familie wonen hier. Zijn misdaad: hij heeft klacht ingediend tegen politiegeweld.
Woorden van gevangenen

«Ik ben ervoor om te boeten als ik iets ‘fout’ doe, maar ik word hier vastgehouden zonder reden! ‘

Een jonge jongen uit Molenbeek in een gesloten centrum
«Ik kwam naar hier met mijn ouders. Ik was een kind. Ik deed alles om te integreren, maar jullie hebben mij niet willen integreren. Daarom heb ik gedaan wat ik kon om mijn leven verder te zetten. “

«Wij zijn hier, wij weten niet waarom. »

«Stop met praten over democratie en mensenrechten. Die bestaan​​ niet meer in uw land. We hebben niet langer het recht om te spreken, we hebben het recht niet om de waarheid te vertellen . “

«Hier gaat het niet langer over gesloten centra, het gaat over martelingen en illegale opsluitingen”.

«Soms ben ik bang om hier dingen te zeggen, om de waarheid te vertellen, want ik weet dat het me parten gaat spelen.”

Een jonge Afghaanse opgesloten sinds 10 maanden.

« It is crazy !!!!»

This entry was posted in Getuigenissen, Nieuws van de gesloten centra, Strijdverhalen. Bookmark the permalink.