Zondag 2 februari : Opkomst voor het gesloten centrum 127bis in Steenokkerzeel.

Je zou kunnen zeggen…  alweer… maakt het een verschil…. ?

We waren met een dertigtal voor het centrum om de gevangenen te ondersteunen, om te protesteren tegen die gevangenissen waar zij in opgesloten zitten.        

Dit zal zeker geen direct verschil maken, maar het helpt om de gevangenen duidelijk te maken dat ze er niet alleen voor staan, dat er personen van buitenaf strijden tegen deze onmenselijke toestand.

De strijd gaat verder!

Buiten: de politie

Dat we naar een detentiecentrum gaan om ons verzet tegen de gevangenissen te laten horen, bevalt de autoriteiten niet. Het was onvermijdelijk dat de         politie aanwezig was om te beletten dat er een spandoek ontrold  wordt, of wat dan ook.

De ” cijfers” van Maggie zijn goed beschermd. Zelfs zo goed dat sommige robocops zo bang zijn dat ze hun gezicht niet durven tonen: onder hun vizier         dragen ze een masker!

En nogmaals…  vrouwen of mannen , kinderen of volwassenen , Marokkanen, Afghanen, Afrikanen, asielaanvragers of niet, vervolgd of niet, niemand mag         worden opgesloten !

En binnen: talrijke oproepen

     ” Het is geweldig wat jullie doen”         ” Het zal het migratiebeleid veranderen ”

” Kunnen jullie ons hier weg krijgen? ”            ” De Liga voor Mensenrechten moet hier komen ”         ” We zouden graag journalisten zien ”

” De bewakers waren heel bang , dat zag je in hun ogen . Ze zijn niet         heel dapper ! ”

    ” Zijn er geen rechten in uw land? “

En veel afschuwelijke verhalen: Syriërs die worden teruggestuurd naar Italië of Hongarije, Libanezen, Afghanen gevangen sinds 6 maanden, mishandelde         vrouwen in alle landen van de wereld , Afrikanen die sowieso  beschouwd worden als “leugenaars” en dus niet eens gehoord  worden…

Zij spraken over hun angst, angst voor de toekomst, hun verlangen naar vrijheid, hun machteloosheid, en hun noodkreet om hulp…

Volgende keer moeten we nog talrijker zijn om onze afkeer van dit vreselijke systeem uit te roepen en om onze solidariteit met de gevangenen te tonen.

This entry was posted in News from the centres, Strijdverhalen. Bookmark the permalink.