Activisten verzamelen zich op 25 november, de dag tegen gendergerelateerd geweld, voor het centrum in Holsbeek
Op zaterdag 29 november 2025 verzamelde een groep activisten zich voor het gesloten centrum voor vrouwen* van Holsbeek (regio Leuven). Deze steunactie werd georganiseerd in het kader van de internationale dag tegen gendergerelateerd geweld, die elk jaar op 25 november plaatsvindt. De groep kon haar steun beteugen en communiceren met de personen die in Holsbeek vastzitten. Na het bezoek hebben meerdere mensen ons opgebeld. Mensen van verschillende nationaliteiten die al maanden vastzitten. Ze vertellen ons hoe moeilijk het is om opgesloten te zijn met de constante angst voor een uitzetting. Vele verkeren in een kritieke gezondheidstoestand.
We delen hun stemmen met jullie.
“Ik voel me hier niet goed. Ik heb epilepsie. Vorig jaar had ik hierdoor een probleem. Sindsdien val ik voortdurend. Ik val voortdurend… Ik neem elke dag pillen. Het centrum brengt me naar het ziekenhuis, ik ben al twee keer naar een psychiater geweest.”
“We doen ons best om te blijven. Het is hier moeilijk. Veel stress, je denkt heel veel na. Je kunt niet normaal slapen. Te veel druk. Elke dag is het moeilijker dan gisteren.”
“We proberen elkaar binnen zo goed mogelijk te steunen. Maar dat is hier helemaal niet eenvoudig.”
“We zijn hier als zussen. We bevinden ons in dezelfde situatie, we begrijpen elkaar en kunnen elkaar helpen.”
“Er is geen reden voor. De mensen hier zijn geen criminelen: we doen niets. We verdienen het niet om hier te zijn. Er is geen enkele reden voor. Onze enige hoop is om hier weg te komen, dat er een einde aan komt. Het is een nachtmerrie voor mij, soms denk ik dat het een nachtmerrie is en dat het niet echt is dat ik hier ben. Soms vraag ik me af: waar ben ik? En als ik zie dat ik in het centrum ben, huil ik.”
“Ik kan niet meer. De tv werkt niet. De hele dag niets te doen. Waarom gesloten centra? Waarom vrouwen en gesloten centra? We werken, we hebben alles geprobeerd. Maar waarom? Er is hier niets. Ik kan er niet meer tegen. We kunnen er niet meer tegen.”
Het gesloten centrum voor vrouwen* in Holsbeek
Het centrum te Holsbeek is één van de zes Belgische gesloten centra. Het werd in 2019 geopend in het kader van het Masterplan voor de gesloten centra van Francken en heeft als bijzonderheid dat het alleen vrouwen* (inclusief trans-vrouwen) opvangt. Daarnaast worden vrouwen* ook opgesloten in een speciale vleugel van het gesloten centrum te Brugge en het transitcentrum Caricole. Holsbeek heeft een capaciteit van ongeveer vijftig plaatsen en de gedetineerden met wie we contact hebben melden dat er momenteel iets minder dan 30 personen zijn opgesloten.
“Uw veiligheid, ons beroep”: de leugens van de staat
Enkele dagen geleden bracht Laura Szabo, voorzister van de FOD Binnenlandse Zaken, samen met Freddy Roosemont, Directeur-generaal van de Dienst Vreemdelingenzaken, een bezoek aan het centrum van Holsbeek. Hun hypocriete uitspraken over het centrum van Holsbeek staan in schril contrast met wat de gedetineerde vrouwen* ons vertellen. Meer in het algemeen is het schandalig dat ze publiekelijk dergelijke standpunten innemen, terwijl de realiteit van de gedetineerden in gesloten centra precies het tegenovergestelde is. Laura Szabo richt zich tot het personeel van het centrum:
“Jullie professionaliteit staat centraal in onze opdracht: de veiligheid van iedereen garanderen en tegelijkertijd de waardigheid van mensen behouden. In een context waarin samenleven spanningen kan veroorzaken, handelen jullie verantwoordelijk om een humane opvang te garanderen, trouw aan de waarden die ons leiden.”
Deze bedriegelijke publieke verklaringen verbazen ons niet meer, maar blijven schokkend. Het is opnieuw een herinnering dat de regering haar vertegenwoordigers (zowel FOD Binnenlandse Zaken als de Dienst Vreemdelingenzaken) liegen en het publieke discours over migratie en de gesloten centra proberen te manipuleren. Ze verdoezelen de realiteit van de centra en het lijden van de mensen die ze opsluiten. Hoe durven ze te spreken over “humane en respectvolle omstandigheden”? Hoe durven ze de gedetineerden “bewoners” te noemen terwijl ze als gevangenen worden behandeld? Schande over de regering en haar vertegenwoordigers, schande over de staat.
Het belang van steun
De personen met wie we telefonisch contact hadden vertelden ons hoe belangrijk steun van buiten voor ze is:
“Hartelijk dank aan iedereen.”
“We hebben gezien dat jullie voor het centrum zijn gekomen, dat is heel aardig van jullie.”
Deze manifestaties voor de centra herinneren ons eraan hoe belangrijk het is om onze steun te betuigen aan de mensen die de Belgische staat in deze centra opsluit. Om ze te laten zien dat ze gezien, gehoord en gesteund worden van buitenaf. Om ze te laten zien dat we tegen deze plaatsen van opsluiting en dood zijn.
NEE TEGEN OPSLUITING
NEE TEGEN VRIJHEIDSBEROVING
DOOD AAN DE GESLOTEN CENTRA
DOOD AAN DE GRENZEN
VRIJHEID VOOR IEDEREEN
