Petitie voor het ontslag van Anneleen Van Bossuyt 

Wij geven hier de stem weer van activisten die betrokken zijn bij de steun van de pro-Palestijnse strijd.  Zij hebben een petitie gelanceerd om het ontslag te eisen van de minister van Asiel, Migratie en Sociale Integratie, Anneleen Van Bossuyt (N-VA). Deze petitie werd geschreven in reactie op de behandeling van Palestijnse personen die worden opgesloten in de gesloten centra, en op het overlijden van een Palestijnse man, Mahmoud F., in september van dit jaar in het centrum 127bis te Steenokkerzeel. 

We eisen de definitieve sluiting van alle gesloten centra, de vrijlating van alle personen die er opgesloten worden, en vrij verkeer en vestiging voor iedereen. 

Teken de petitie :

https://www.change.org/p/p%C3%A9tition-injonction-citoyenne-pour-r%C3%A9clamer-la-d%C3%A9mission-de-ann

Om het ontslag te eisen van de minister van Asiel, Migratie en Sociale Integratie, Anneleen Van Bossuyt, en de intrekking van de maatregelen en wetten die zij sinds 3 februari 2025 heeft ingevoerd.

Twee belangrijke gebeurtenissen: 

     > Op 7 oktober 2025 overleed Mahmoud Farjallah, een 26-jarige militante vluchteling uit Gaza, in het gesloten centrum 127bis in Steenokkerzeel, vlakbij de luchthaven van Zaventem.

Het lichaam van Mahmoud werd gevonden door het personeel van het gesloten centrum. Er werd verklaard dat hij zichzelf heeft opgehangen. Geen enkele gedetineerde kan deze versie bevestigen. Ze moesten letterlijk vechten met het veiligheidspersoneel om het lichaam van hun medegevangene te kunnen zien en hem een laatste eer te bewijzen. 

Voordat hij in dit centrum werd vastgehouden, had Mahmoud een overdosis Lyrica genomen (pregabaline, een middel dat wordt gebruikt voor de behandeling van epilepsie en neuropathische pijn en dat bekend staat als de drug van veel vluchtelingen vanwege de euforische en ontremmende effecten). De Dienst Vreemdelingenzaken was op de hoogte van zijn toxicologische en psychologische noodsituatie.

Er waren toen verschillende zelfmoordpogingen in het gesloten centrum. De minister en het personeel van het centrum beweren dat ze alles hebben gedaan wat in hun macht lag om hem te helpen, maar wij weten: dat hij bij elke zelfmoordpoging in een isoleercel werd geplaatst en overmatig werd verdoofd, en dat de enige psychologische begeleiding in 127bis wordt geboden door een psycholoog die in dienst is van de Dienst Vreemdelingenzaken, die vaak niet beschikbaar is, consulten aanbiedt met Google Translate en de gedetineerden adviseert om te gaan “biljarten” om posttraumatische stoornissen en zelfmoordneigingen op te lossen. De medische en psychologische dienstverlening in de gesloten centra is grof en ontoereikend. Veel gedetineerden maken melding van overmatige verstrekking van medicijnen met een ernstig verslavingsrisico, zoals Tramadol (opioïde pijnstiller) en Lyrica. Wanneer we proberen om betrouwbare en bekwame gezondheidswerkers, zoals artsen van Artsen Zonder Grenzen, van buitnaf aan te trekken, worden hun bezoeken belemmerd of gesaboteerd.

Nota van de dienst voor geestelijke gezondheidszorg Ulysse over de pathogene effecten van de gebeurtenissen in verband met de oorlog en de invasie van Gaza op personen van Palestijnse afkomst die in België verblijven (20 juni 2024)“In november 2023 heeft onze dienst een open brief gepubliceerd om de autoriteiten te wijzen op onze bezorgdheid over de flagrante verslechtering van de psychologische toestand van Palestijnse patiënten sinds het begin van de oorlog.”

“Toen al benadrukten we dat er dringend oplossingen moesten worden gevonden op het vlak van huisvesting, psychosociale begeleiding en verblijfsrecht voor deze mensen, wat een absolute voorwaarde is om onze zorgopdracht te kunnen vervullen.”

“Deze laatste vertonen de ernstigste en meest verontrustende klinische symptomen. Er bestaat een ernstige vrees voor een reeks psychische instortingen, psychiatrische decompensaties, gevaarlijke situaties en suïcidale handelingen.”

Twee dagen voor zijn dood deed Mahmoud een nieuwe zelfmoordpoging. Hij werd zoals gewoonlijk gestraft en in isolatie geplaatst. Volgens zijn medegevangenen kwam hij in een alarmerende staat van stress en paniek terecht.

     –    Minister Anneleen Van Bossuyt, die op 21 oktober 2025 door vier parlementsleden in de commissie Binnenlandse Zaken hierover werd ondervraagd, zei dat er “veertig ‘contacten’ waren geregistreerd, waaronder tien consultaties bij de arts van het centrum”. Wij eisen daarom medische verklaringen en contactrapporten die de waarheid van zijn beweringen bevestigen.

     –    De Dienst Vreemdelingenzaken heeft ervoor gezorgd dat de begrafenis van Mahmoud Farjallah zo snel mogelijk plaatsvond. Er had een autopsie moeten worden uitgevoerd om het gehalte aan medicijnen in zijn bloed te controleren. We eisen de waarheid over de dood van Mahmoud Farjallah via een rechtszaak. Wat kunnen we verwachten van het interne onderzoek van de Dienst Vreemdelingenzaken?

> Op 14 oktober 2025 wordt het Vreemdelingenbureau tijdens de nationale mobilisatie het doelwit van demonstranten. De dialectiek van minister Anneleen Van Bossuyt is die van een reactie zonder oorzaak: “tuig” heeft dit gebouw aangevallen om er onwaardige materiële vernielingen aan te richten. 

Die dag was de politie in groten getale aanwezig bij het Vreemdelingenbureau en het gesloten centrum 127bis, omdat de minister wist dat ze het doelwit zou worden en beschuldigd zou worden van haar keuzes en haar hardhandig optreden, dat met name had geleid tot de recente detentie van een groot aantal militante Gazaanse vluchtelingen en de dood van een van hen. 

Het was zo surrealistisch dat de minister onmiddellijk een ‘psychologische cel’ oprichtte om de medewerkers die die dag in het gebouw aanwezig waren te ondersteunen, maar niets deed om de gevangenen van 127bis psychologisch bij te staan na de schok en het verdriet veroorzaakt door de dood van Mahmoud Farjallah. Ze hield zelfs informatie achter, waardoor ze het leven van anderen in gevaar bracht, door tegenover journalisten te ontkennen dat sommige gevangenen in hongerstaking waren.

De vreemdeling wordt gekleineerd en gedierlijk gemaakt.

Het is het woord van de gedetineerden tegen dat van de minister en de Dienst Vreemdelingenzaken. Het doel is om de gevangenen te verzwakken en onzeker te maken, zodat deportatie de enige gelukkige uitweg uit hun situatie lijkt.

Anas Hmam, een Marokkaanse vluchteling, politiek gevangene in het gesloten centrum van Vottem, die meerdere keren is overgeplaatst, zat samen met Mahmoud Farjallah gevangen en heeft publiekelijk alarm geslagen over de benarde situatie van zijn medegevangene: «De stilte weegt zwaar. Die stilte is een wapen, waardoor gesloten centra kunnen blijven bestaan. Het zorgt ervoor dat uitzettingen in het geheim kunnen plaatsvinden.“ ”Als je ziek wordt, wacht je geen dokter, maar onverschilligheid. Als je instort, als je er een einde aan wilt maken, opent niet het ziekenhuis zijn deuren voor je, maar de gevangenis. De gevangenis als antwoord op de pijn. De gevangenis als straf voor de lijdensweg: dat is de onmenselijke behandeling die we ongewenste personen geven.»

De represailles tegen gevangenen die klachten indienen, zijn onmiddellijk: isolatie, overplaatsing naar een ander gesloten centrum, inbeslagname van telefoons, pesterijen, mishandeling, ontzegging van bezoek, 24 uur lang naakt vastgebonden liggen, seksueel misbruik, opzettelijke en punitieve medische verwaarlozing, verkeerde identificatienummer op medische attesten, medische attesten met geminimaliseerde of leugenachtige inhoud om de asielprocedures te belemmeren…

     –     De minister dekt deze praktijken: niet-verlening van hulp aan personen in gevaar. We willen dat de Europese en internationale aandacht wordt gericht op de detentieomstandigheden in gesloten centra in België en elders.

     –     Wij eisen een einde aan dit bloedbad en vragen schadevergoeding voor de morele en fysieke schade die is veroorzaakt door het beleid van minister Anneeleen Van Bossuyt, met name door de vrijlating van de nog steeds vastgehouden militante Gazaanse vluchtelingen, de terugkeer van degenen die al naar Griekenland zijn gedeporteerd en de onmiddellijke erkenning van hun vluchtelingenstatus in België.

Ce contenu a été publié dans Externe bijdragen, Nieuws van elders, Strijdverhalen. Vous pouvez le mettre en favoris avec ce permalien.