Repressie en collectieve hongerstakingen in het gesloten centrum van Merksplas

Op 30 december 2025 vonden er fouilles plaats in een blok van het gesloten centrum van Merksplas en werden 15 gedetineerden in isolatie geplaatst. Deze repressieve maatregelen werden door de directie genomen op bevel van de Dienst Vreemdelingenzaken, nadat zij op de hoogte waren gebracht van plannen voor collectieve acties van gedetineerden tegen hun opsluiting begin 2026. Na het gewelddadige optreden gingen ongeveer twintig gedetineerden op de avond van 30 december in hongerstaking.

In een centrum dat versierd is met kerstbomen, vertellen gedetineerden ons dagelijks over onrechtvaardigheden en onderdrukking, erbarmelijke voeding en een gebrek aan medische zorg voor mensen in nood.

“Ze zetten hier kerstbomen neer, ze lachen ons uit, het is een strategie, uiteindelijk plakken ze mensen vast als kartonnen dozen.”

“Er zijn hier mensen die al 12 maanden, 14 maanden zitten. Op een gegeven moment begin je jezelf te vergeten, je menselijkheid te vergeten. Je begint te denken dat je het verdient om hier te zijn. Alleen omdat je geen papieren hebt sturen ze je naar een plaats waar je geweld en marteling moet doorstaan. Het is geen gesloten centrum, maar een martelcentrum… Na 22.00 uur geen licht, geen geluid. Ik heb hier een opleiding gevolgd, ik heb gewerkt. Als ze me een positieve uitslag hadden gegeven, zou ik een burger zijn zoals iedereen, dat stukje papier dat het verschil maakt. Het is een centrum met slachtoffers hier, vol onschuldige mensen.”

De gedetineerden van Merksplas wijzen ons ook op de regelmatige aanwezigheid van minderjarigen in het centrum, die in isolatie worden gehouden en verborgen worden gehouden voor andere gedetineerden. Hun toegang tot een telefoon zou worden gecontroleerd.

De stakers eisen dat hun dossiers met waardigheid worden behandeld door de Dienst Vreemdelingenzaken en het personeel van het centrum.

“Getrouwde mensen, mensen met kinderen, mensen die al jaren in België wonen, zieke mensen, ouderen, minderjarigen hoeven niet in gesloten centra te worden geplaatst, het zijn echte gevangenissen.“

“Wij zijn geen beesten die uit het niets komen.“

“Ze haten ons.“

“Wat we te eten krijgen, zou een varken nog niet eten.“

“We mogen geen Frans spreken: ‘We zijn hier in Vlaanderen‘, zeggen ze ons.“

“Er zijn hier te veel psychiatrische patiënten. Ze halen ze van de straat en dan sluiten ze ze hier op. Het is een schande. Dit is niet hun plek.”

Ze vragen om met WAARDIGHEID en RESPECT te worden behandeld.

Solidariteit met gedetineerden en hun strijd

VUUR AAN DE GESLOTEN CENTRA