Twee jaar geleden, op 7 januari 2024, meldden personen die opgesloten zaten in het gesloten centrum 127bis ons het overlijden van een van hun medegevangenen, die zelfmoord zou hebben gepleegd.
Slechts enkele dagen eerder, op kerstdag (25 december 2023), werd een man (A.) dood aangetroffen in zijn isoleercel in het gesloten centrum van Merksplas. Ook hier sprak de directie van zelfmoord.
Twee jaar later herdenken we deze twee personen, waarvan we de namen helaas niet kennen.
Twee jaar later is de boodschap nog steeds dezelfde: gesloten centra zijn dodelijk.
De persoon die op eerste kerstdag dood werd aangetroffen in Merksplas zat in isolatie in de medische vleugel van blok 5, waar “personen met specifieke medische behoeften” worden ondergebracht. Hij zou diezelfde week worden uitgezet naar Duitsland. Volgens zijn medegevangenen is dit drama “het gevolg van de slechte omstandigheden” en de onmenselijke behandeling die hen in het centrum ten deel valt. Verschillende van hen uitten ook hun twijfels over deze zelfmoord en vroegen om een onderzoek.
“Ze proberen de waarheid voor ons te verbergen”, zeiden de medegevangenen van de man die in 127bis was overleden, aan wie de informatie over het overlijden en de omstandigheden daarvan was onthouden. De directie en de Dienst Vreemdelingenzaken hadden toen verklaard dat het om zelfmoord ging, wat door de gevangenen in twijfel werd getrokken, die wezen op de dubieuze omstandigheden. Volgens hen was de man ziek en werd hij niet serieus genomen door de gezondheidsdienst van het gesloten centrum. Een medegevangene klaagde: “Dit is niet zomaar een zelfmoord. Hier worden mensen vermoord. Dat is niet normaal.”
Op 19 december herdachten we de dood van een man in het gesloten centrum van Vottem, tien jaar geleden.
Deze sterfgevallen zijn geen ongelukken, maar symptomen van een ontmenselijkend, gewelddadig detentiesysteem en, in bredere zin, van een koloniaal, racistisch en fascistisch beleid.
Deze sterfgevallen en zelfmoorden zijn het directe gevolg van detentie in gesloten centra en de dreiging van uitzetting. Wij stellen de centra, de Dienst Vreemdelingenzaken en de Belgische staat verantwoordelijk. We zullen het zo vaak als nodig herhalen: jullie hebben bloed aan jullie handen.
Al onze gedachten gaan uit naar de slachtoffers van het grenssysteem en het dodelijke en racistische migratiebeleid.
Onze solidariteit gaat uit naar hun naasten…
Detentie in de gesloten centra dood
Grenzen doden
We vergeten niet
We vergeven niet
